фарҷомидан — [فرجاميدن] поён додан, ба анҷом расондан, анҷом додан, тамом кардан … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
даст — [دست] 1. узви бадани инсон аз шона то нӯги ангуштон; каф ва панҷаи даст, яд 2. маҷ. ҷавр, бедод, тааддӣ: аз дасти замона 3. сӯй, тараф, ҷониб: дасти рост, дасти чап 4. дафъа, карат, бор; навбат (дар қиморбозӣ) 5. нум. маҷмӯи чизҳои якҷинса, ки… … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
кашидан — [کشيدن] 1. ба тарафи худ овардан, ба худ наздик кардан; кашондан 2. ҷалб (ҷазб) кардан, моил сохтан; тарафдори худ кардан 3. аз ҷое ба ҷое овардан ё бурдан, гузарондан, интиқол додан: хати телеграф кашидан, роҳи оҳан кашидан 4. аз поён ба боло… … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
кашол — [کشال] давомдор, дароз; кашол додан дароз кардан, тӯл кашондан; ба таъхир андохтан, ба қафо партофтани иҷрои коре (одатан қасдан); кашол ёфтан дароз кашидан, хеле вақт давом кардан, ба тӯл анҷомидан; дароз кашида шудан; кашол кардан ниг. кашол… … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
мунҷар — [منجر] а. кит. кашидашуда, расида ба чизе, анҷомида бо коре; мунҷар шудан анҷомидан, анҷом ёфтан бо коре ё чизе, расидан ба ҷое ё ба ҳолате … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ
оид — [عائد] а 1. роҷеъ, дар бораи…, оид ба…; доир ба…; оид будан мансуб будан, дахл доштан; оид кардан (намудан) бурда расондан; оид шудан (гаштан) анҷомидан, рафта расидан 2. аёдаткунанда, зиёраткунанда … Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ